Haskamot

Rabbinale goedkeuring van de serie Sefer Matnat Jaäkov (deze Talmoed serie) werden gegeven o.a. door:

De weleerwaarde zeergeleerde heer Opperrabbijn A. Ralbag van de Nederlands Israëlitische Hoofdsynagoge te Amsterdam.

De weleerwaarde zeergeleerde heer Opperrabbijn B. Jacobs van het Inter Provinciaal Opperrabinaat, voorzitter van het Nederlands College voor Rabbinale Zaken.

De weleerwaarde zeergeleerde heer Dr. Chacham Toledano, Opperrabbijn van de Portugees Israëlitische Hoofdsynagoge te Amsterdam.

De weleerwaarde zeergeleerde heer Drs. Mr. Drs. R. Evers, Dayan van de Nederlands Israëlitische Hoofdsynagoge te Amsterdam en tevens Rector van het Nederlands Israëlitisch seminarium te Amsterdam.

De weleerwaarde zeergeleerde Heer Rabbijn David Brodman, Rabbijn van Savvyon Israël, voormalig Rabbijn van de NIHS.

Zie de teksten van de Haskamot (Rabbinale goedkeuring) hieronder.

Beracha van waardering van Rabbijn Brodman, sjelieta.

הערכה

לכבוד

ידידי היקר ד”ר יעקב דע לווה שליט”א,

כאשר כבדת אותי עם ספרך “מתנת יעקב” על מסכת ברכות, שמחתי והתפעלתי מאוד, על שנמצא אדם כמוך שלקח על עצמו משימה כבדה כזו לתרגם ולפרש את התלמוד בהולדנדית ועשה זאת בס”ד בטוב טעם ודעת.

כשקראתי את תרגומך עלה במחשבתי את אמרת חז”ל: “התורה חוזרת לאכסניא שלה” . והנה אתה מדגים בצורה מיוחדת את אמיתת אמרה זו. הסבא רבא שלך, הרב נתן דע לווה זצ”ל, שאתה נקרית על שמו, היה תלמיד חכם גדול ומפורסם  והוציא ספר בשם “אחוזת מרעים”. ועכשיו, אתה כנין זכית ללכת בדרכו ולהוציא את ספרך החשוב “מתנת יעקב”.

החפץ חיים שואל: “לכאורה לא תמיד זה נכון, כי הרי יש דורות שהתורה לא חוזרת “? ומסביר הח”ח במשל שלו שחז”ל דייקו בלשונם ואמרו שזה בדיוק כמו אכסניא. כל זמן שבחוץ עדיין מופיע השלט של האכסניא – גם אם הפסיקו זמנית את הפעילות שלה – מבין הצבור שעדיין יש תקווה שהפעלת האכסניא עוד תתחדש.

גם אתה, ידידי, הרב יעקב נתן שליט”א, למדת תורה, ונתת שיעורי תורה בדף היומי ואחרים, בהולנד ובמיוחד בליוורדן. כמה מיוחד שאתה כנין הולך בדרכו של הסבא, וחיברת והוצאת ספר מונומנטלי, תרגום על מסכתאות של הש”ס! אין גבול להתפעלותי על המאמץ העצום שהראית בתרגומך. קראתי חלק מהקטעים של חלק ה’ ונהניתי מאוד. התרגום המדוייק, הן של הגמרא הן של רש”י, ושאר המפרשים, וכן השפה ההולדנית הרהוטה, מראים שהייתה כאן עבודה מושלמת.

אין לי ספק שרבים מיהדות הולנד, ומחוצה לה, אשר לא זכו ללמוד בישיבות, יפיקו תועלת רבה מתרגום ספרך.

מהנסיון המוצלח והנפלא שצברת עכשיו בתרגומך, אני מקווה ומאחל שבע”ה תמשיך בעבודה זו, ותזכה לסיים את תרגומו של כל הש”ס.

אני מברך אותך שהקב”ה יהיה בעזרך, ושתמצא את מנוחת הנפש להמשיך את מפעלך החשוב.

הנני, בברכה בידידות רבה, ובהערכה,

הרב דוד ברודמן

סביון

Beracha van de Opperrabbijn van Nederland

Opperrabbijn Binyomin Jacobs Sjelieta

Toen de verspieders het land Israël gingen verkennen (Numeri, Bemidbar 13) kwamen zij terug met een negatieve berichtgeving. Hoe is het mogelijk, zo wordt de vraag gesteld, dat deze hoogstaande mensen en rechtschapen leiders van het volk, zo verkeerd omgingen met de hun toebedeelde opdracht? Hoe kan het dat zij het goede dat zij in Israël zagen een vertaalslag gaven die tegen de wil van de Allerhoogste indruiste?

Eén van de antwoorden is dat zij beseften dat eenmaal aangekomen in het heilige land er zoveel arbeid verricht zou moeten worden dat er een reële mogelijkheid zou bestaan dat de joden G-d als het ware zouden vergeten en zich zouden gaan verdrinken in de materiële beslommeringen des levens.

Met deze uitleg wordt ons duidelijk gemaakt dat hun kwaadsprekerij geen ordinaire lasterpraat was maar voortkwam uit een grote en terechte zorg…In de woestijn immers werd het joodse volk beschermd door de wolken die hen omringden, het brood viel uit de hemel en de bron van Mirjam trok met hen mee ten behoeve van de watervoorziening. Voor de volle honderd procent konden zij zich dus wijden aan thora en traditie. Hoe zou het joodse volk geestelijk weerstand kunnen bieden tegen de vele spirituele valkuilen waarmee ze geconfronteerd zouden worden in het land Israël waar geen brood uit de hemel zou vallen, vroegen zij zich vol zorg af.

Maar toch.

Natuurlijk kenden de verkenners de bedoeling van de Schepper en beseften dat het leven in de woestijn, met al z’n spiritualiteit, niet het door G-d bedoelde doel was……Neen, juist daar overeind blijven waar vele valkuilen  zijn. Beproevingen van buitenaf, beproevingen van binnenuit. Zij wisten dat, maar ze waren er niet gerust op dat het joodse volk, nog maar zo kort weg van de verderfelijke Egyptische cultuur en invloed, al rijp was om G’d op deze wijze te dienen. En daarom maakten zij vertaalslagen die juist waren, maar niet terecht. Vanuit hun eigen en begrijpelijke optiek bekeken zij het heilige land, terwijl het de goddelijke wil was dat zij e.e.a. anders zouden bezien.

Aan mij de kowed (eer) om een paar woorden van introductie te schrijven in sefer (het boek) Matnat Jaäkov. En mijn vriend, de schrijver, wil dat ik enige woorden wijd aan de inhoud van dit sefer. Maar terwijl ik de inhoud, de inspirerende vertaling tot mij neem, dwaalt mijn gedachte af. Ik zie de oorsprong van dit werk: de sjioerim gegeven door drs. Jacob Nathan de Leeuwe, zoon van zijn vader….Gelijk zijn vader, Chaïm Jitschak de Leeuwe, in de Mediene bleef om thora en traditie te verspreiden onder zijn joodse broeders en zusters die helaas als gevolg van die afschuwelijke jaren ’40 – ’45, waren achtergebleven als weeskinderen zonder ouders en verstoken van joodse kennis. In de voetsporen van zijn vader is ook drs. Jaäkov Nathan de Leeuwe er in geslaagd om een sjioer te beginnen in Leeuwarden, diep in de Mediene, in een plaats waar eens het Jodendom in zijn volle glorie bloeide en waar nu nagenoeg geen joods leven meer aanwezig is. Een licht in de duisternis.

Terwijl ik de vertaling tot mij neem kan ik het toch niet nalaten om, gelijk de verspieders, anders tegen e.e.a. aan te kijken, misschien wel onterecht. Ik zie de krachtige overlevingsdrang om zelfs in Leeuwarden, waar lernen nog nauwelijks bestaat, een groep joden bijeen te brengen om te lernen. Ik hoor door de tekst heen de vader en moeder van Jacob Nathan de Leeuwe, vechters voor het goede, spillen in hun kehillot.  En ik raak geïnspireerd door de grote zechoet, verdienste, van de Leeuwe die  erin slaagt om leden van de joodse gemeenschap  bijeen te laten  komen, zover weg van de joods religieuze wereld, in Leeuwarden. Ze kwamen bijeen gelijk hun voorouders voor die afschuwelijke jaren, ze lernden in Leeuwarden op de ruines van wat eens was met Matnat Jaäkov, een duidelijke en knappe vertaling, als leidraad.

Gelijk de verspieders zich verkeerd focusten op het land Israël, zo ook voel ik dat ik verkeerd aankijk tegen dit prachtige sefer, product van kennis, inzet en gedrevenheid. Ik kijk als het ware door de tekst heen en zie en hoor de lernbijeenkomsten. Uniek, zo diep in de Mediene. Op vele plaatsen worden monumenten en gedenkstenen onthuld ter nagedachtenis aan het rijke joodse leven dat eens was. Een gedenksteen richt zich bijna uitsluitend op het verleden. Matnat Jaäkov is voor mij een monument dat verleden, heden en toekomst op een joodse wijze aan elkaar verbindt.

Ik ben dankbaar dat ik middels dit voorwoord aan de onthulling van dit “lern-monument” mag meewerken en hoop dat velen nu en in de toekomst met behulp van dit sefer zich zullen mogen verbinden met onze goddelijke en eeuwige joodse erfenis, ook en juist buiten de joodse centra.

Binyomin Jacobs

Opperrabbijn van het Inter Provinciaal Opper Rabbinaat

voorzitter van het Nederlands College voor Rabbinale Zaken

Link naar: Haskama van DT voor boek van dhr De Leeuwe

Link naar: Rav Brodman

Link naar: NIK Haskama Nederlands Jacques de Leeuwe Berachot 16 05 2012

Link naar: NIK Haskama Jacques de Leeuwe Berachot 16 05 2012